Genomics voor de armen
Genomics for the poor
De verwachting is dat genomics een grote rol gaat spelen in de verbetering van de duurzaamheid van landbouw in Afrika, waar overbevolking de voedselvoorziening ernstig in gevaar brengt. Na de green revolution uit de jaren tachtig, moeten ontwikkelingslanden nu aan de gene revolution. De eerste had echter minder effect dan gehoopt. Kan een nieuwe revolutie gebaseerd op genomics wel het gewenste resultaat hebben, en zo ja, hoe dan?
Hiertoe bestudeerden de onderzoekers de barrières en bruggen die zich tussen de betrokkenen in het proces bevinden: genomicsonderzoekers, plantenveredelaars en boeren in Afrika. Ook analyseerden ze welke ideeën er leefden bij Afrikaanse boeren over de rol van abiotische factoren (klimaat, regenval, grondkwaliteit) en genetische achtergrond op de opbrengst van hun gewassen. Door middel van interviews met alle actoren in het veld is inzicht verkregen in de lokale kennis en de verhoudingen tussen de spelers.
Het bleek dat Afrikaanse boeren een behoorlijk besef hebben van het verschil tussen de invloed van genetische en abiotische factoren op de opbrengst van hun gewassen. Ook zonder moderne biotechnologische technieken dragen zij bij aan het uitbreiden van de genetische diversiteit van gewassen.
Voorts bleek dat veredelaars en boeren nu een beter contact met elkaar hebben dan tijdens de groene revolutie. Het contact met genomicsonderzoekers verloopt echter moeizaam. Er is vanuit de academische wereld te weinig besef van de behoefte in de praktijk. Bovendien vindt er te weinig communicatie rechtstreeks met de boeren plaats. Dit onderzoek geeft handvaten om die communicatie te verbeteren.
Looptijd: mei 2006 - mei 2009