Alcoholverslaafd door je DNA?
Genetics of alcoholism
De aanleg voor alcoholverslaving heeft niet alleen psychologische en sociale componenten, maar ook genetische, zo blijkt uit onderzoek. Wat zijn de implicaties van deze nieuwe inzichten? Het kan bijvoorbeeld het imago van alcoholisten veranderen. Werd hen voorheen wilszwakte verweten, nu worden ze eerder gezien als het slachtoffer van een ziekte. En is het ethisch verantwoord mensen voorspellend te testen op de aanleg voor alcoholisme?
In dit project wordt een antwoord gezocht op deze en andere ethische en sociale vraagstukken, nog voordat voorspellende testen daadwerkelijk mogelijk zijn. De onderzoekers doen dit door middel van interviews en focusgroepen met stakeholders zoals ex-verslaafden, onderzoekers en hulpverleners. Dit heeft geleid tot een rapport met overwegingen en aanbevelingen voor betrokkenen en beleidsmakers.
De onderzoekers spreken de verwachting uit dat toekomstige testen op de aanleg voor alcoholisme een combinatie zullen zijn van psychologisch en genetisch onderzoek, een mix waar nog weinig onderzoek aan is gedaan. Ze vinden verder dat voorzichtigheid is geboden wanneer alcoholisme als psychiatrische ziekte wordt aangemerkt. Het kan betekenen dat beleidsmakers al te gemakkelijk opname gaan verplichten, wat afbreuk doet aan de autonomie van een persoon. Aan de positieve kant kan de biologische benadering leiden tot destigmatisering van verslaafden.
Ook waarschuwen de onderzoekers voor een deterministisch mensbeeld: genetische aanleg voor alcoholisme betekent absoluut niet dat iemand het ook krijgt. De onderzoekers verwachten verder dat een beter begrip van alle aspecten van alcoholverslaving tot betere preventie leidt, bijvoorbeeld bij kinderen van verslaafde ouders.
Looptijd: februari 2005 - februari 2007